Isabelle’s Weblog

Doe maar gek, doe je tenminste normaal.

Overal waar je loopt, loop je er wel tegen aan. Een billboard met een vrouw in lingerie, een tv commercial met half naakte vrouwen, noem het maar op. Alsof er geen andere manier van reclame maken is. Media zijn alleen bezig met verkopen van producten maar denken niet aan de consequenties die deze reclames hebben.

Seks verkoopt.
Seks verkoopt, dat zal hun motto zijn. Seks verkoopt inderdaad ook maar we zadelen veel jonge kinderen op met deze soort reclames. Op welk manier zouden jonge kinderen naar een billboard met een half naakte vrouw kijken? Nou, Ik stond laatst op de tram te wachten en aan de overkant stond een meisje van ongeveer drie jaar oud. Opeens keek ze om en zag ze een levensgrote billboard met daarop een halfnaakte vrouw. Het meisje stak haar vinger omhoog en ging, onopgemerkt voor haar moeder, aan de borst zitten van de vrouw op de billboard. Kan het erger? Een vriendin van mij vertelde laatst over de kinderen (zeven en vijf) van haar broer. Die waren bij haar logeren en zij dacht dat de twee het lekker zouden vinden om in bad te gaan. Opeens hoort zij achter haar het zoontje van vijf zeggen dat zijn zusje hem aan het pijpen was. Mijn vriendin wist niet wat haar overkwam. Haar broers kinderen wisten precies hoe het moest. Dat had een kindje van school verteld, die het weer op de televisie had gezien.

Muziek maakt de vrouwen gek.
Tegenwoordig gaat het van kwaad tot erger, want niet alleen reclames gebruiken “Seks verkoopt” maar vooral de muziek industrie. Zij laten bijna in elke clip zien waar de vrouw staat. Vrouwen horen voor de mannen hun kleren uit te trekken, hun kont voor de camera te shaken en seks te hebben, wanneer hun dat zeggen. Alsof een vrouw nergens anders goed voor is. Jammer genoeg ligt dit niet alleen aan de muziek industrie, sommige vrouwen doen hier graag aan mee. Deze vrouwen laten mannen een andere beeld van vrouwen zien. Jammer genoeg gaan sommige mannen dit normaal vinden.  Vrouwen zijn geen sekssymbool en zullen dat over een paar jaar ook niet zijn.

Zal het ze gelukkig maken?
Media verkoopt seks omdat ze weten dat het verkoopt. Vrouwen zien hoe mooi de vrouw op de reclame staan en willen hetzelfde. Ze gaan naar de winkel en kopen het gepromote product. Als ze thuis komen, lijken ze helemaal niet op de vrouw van de reclame. Hoe zou dat nou komen? Gelukkig zijn niet alle vrouwen op deze manier ingesteld. Vele vrouwen weten dat dit soort reclames ge-photoshopt zijn, waardoor zij het lingerie zetje kopen, omdat zij het mooi vinden.
Rond kerst slaan alle lingerie merken op hol, ze gaan overal reclames maken. Van Billboard tot televisie reclames. Anders dan half naakt kun je lingerie niet promoten, vinden de bedrijven. Ik vind dat ze een beetje creatief moeten zijn en met een nieuw idee moeten komen om lingerie te promoten. Een beetje creativiteit zal de mens goed doen.

Vinden wij allen niet dat de vrouw in de media wordt neergezet als een vrouw die alleen goed is als sekssymbool en achter het fornuis hoort? Worden wij vrouwen niet misvormd en mishandeld door de media? Zijn wij niet mooi en slim om de wereld aan te kunnen? Ik vind dat wij vrouwen hier niks van aan moeten trekken. Niet alleen naar de media luisteren, doe je eigen ding! Ga van je zelf genieten en denk niet aan alle vrouwen, die volgens jouw, veel mooier zijn.  Jij ben mooi op je eigen manier.

Zelfgenoegzaam en te gemakkelijk portret van de jongste generatie

Een vlijmscherpe, kritische kijk op de hedendaagse samenleving door de ogen van de jeugd? Boeiuh! is veel, behalve dat. Rob Wijnberg maakt fouten die academici wel vaker maken. Daarover later meer. Erger is dat hij zichzelf buitenspel zet. Nee, hij behoort niet tot de jeugd, maar volwassen is ie ook niet. Ja, zo lust ik er nog wel een paar. Een betweterige draaikont, dát is Wijnberg.

door Thoe Ploeg

Met lede ogen kijk Jeroen Pauw zijn tafelgast aan. Voor de derde keer stelt hij zijn vraag. Zou zijn gesprekspartner in een kledingwinkel vragen naar slaafvrije kleding? ‘Natuurlijk niet’, antwoordt die, ‘Dat is toch niet mijn zaak? Dat moeten andere organisaties maar oplossen.’ De directeur van Amnesty International, eveneens tafelgast in de talkshow op Nederland 3 staart vol ongeloof voor zich uit. De tafelgast gaat door. Tja, hij kan zich overal wel druk om maken, maar dat is geen doen. Kleding kopen moet wel lekker gemakkelijk blijven. Niet dan?

Nee, gastheren Jeroen Pauw en Paul Witteman spraken niet met een leeftijdgenoot van Rob Wijnberg. Al beschrijft de afgestudeerd filosoof en redacteur bij NRC.Next soortgelijke situaties om zijn punt te maken. De tafelgast in kwestie is Ruud Lubbers. Onder andere oud-minister president van Nederland en in de ogen van de jongeren die Wijnberg beschrijft een ‘opa’. Toch vertoont hij precies hetzelfde gedrag. Dat is vreemd. Beschrijft Wijnberg niet dat er een enorme kloof gaapt tussen de jeugd van tegenwoordig en de volwassen generatie? Precies, dat doet ie.

Goed, het is hem vast niet aan te rekenen. Ook ik studeerde een mager jaar filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Zelden zo’n oppervlakkige studie gevolgd. Ik kan het weten, want volgde er daarna nog een aantal. Dat Wijnberg uiteindelijk stukjes mag publiceren in De Groene Amsterdammer en NRC.Next – onderdeel van NRC Handelsblad – zegt iets over het huidige niveau van die ooit kwaliteitsmedia. Zorgwekkend is het wel. Zijn pamflet – Wijnberg heeft tenminste geleerd om dure woorden te gebruiken – Boeiuh! Het Stille Protest van de Jeugd raakt kant nog wal.

Wijnberg hanteert de methode die gemeengoed is geworden bij academici en journalisten in de Randstad. Hij observeert gedrag en trekt er algemene conclusies uit. Een paar voorbeelden. De moordenaar van Theo van Gogh was een aanhanger van de Islam. Alle Islamieten zijn terroristen! Een laagopgeleid meisje uit een minder bedeelde wijk in Amsterdam pijpt een goed geschapen neger voor een Breezer. Help! Breezahseks is een nieuwe trend! De duit in het zakje van Wijnberg? Z’n vrienden hangen apathisch op de bank en blowen zich suf. De jeugd boeit ‘t allemaal niet, als ze maar lekker kunnen chilluh en pimpuh. Generatiekloof! Ja, zo schrijf ik ook een pamfletje van negentig pagina’s.

Punt is nu juist dat Wijnberg de belangrijkste zaken over het hoofd ziet. Ik zet ze kort op een rijtje. Ja, de jeugd is apathisch, bezwijkt onder de hoeveelheid media en gaat niet meer op zoek naar de waarheid. Maar dat geldt eveneens voor volwassenen. Er is dus – in tegenstelling tot wat Wijnberg betoogt – helemaal geen kloof meer tussen jeugd en volwassen. Ze schurken juist tegen elkaar aan, dichter dan ooit tevoren. Wijnberg is een slecht observator. Had ie maar geen filosofie moeten gaan studeren, maar sociologie. Daar had hij geleerd dat wat je ziet vaak ingewikkelder is dan op het eerste gezicht lijkt. De jeugd totaal ongeïnteresseerd? Dat is een houding om staande te blijven in onze huidige samenleving. En een houding is slechts oppervlakte.

Voor Wijnberg is die oppervlakte genoeg, voor een echte journalist is dat te weinig. Dat raakt aan het laatste punt: hoeveel jongeren voldoen aan het criterium van Wijnberg? Geen idee. Wijnberg maakt dat er in ieder geval niet duidelijk op. In mijn vriendenkring – hoogopgeleide mannen en vrouwen eind dertig – is het gedrag dat Wijnbergen toedicht aan de jeugd exemplarisch. Grappig detail: ze lezen allemaal NRC.Next. Lekker oppervlakkig vodje dat je de zweem geeft van intellectuele diepgang, maar eigenlijk blijft hangen op schildpadniveau. Niets mis mee, zolang je dat maar beseft. Ik heb ook andere vrienden. Die lezen Trouw, gaan niet af op de explosieve krantenkoppen – ‘meisjes laten zich neuken voor breezers!’ -, maar vormen zelf een mening. En tja, een en een is nog altijd twee. Er zijn dus ook genoeg jongeren die zelf nadenken.

Niet in de wereld van Wijnberg. Daar is iedereen gelijk. Jongeren hangen er verveeld rond, volwassenen begrijpen ze niet. Alleen Wijnberg en zijn NRC.Next kunnen ze bereiken. Dank je de koekoek. In de zelf-geconstrueerde wereld van Wijnberg is hij de held, de krant waarvoor hij schrijft de enige oplossing. Zo ken ik er nog wel een. Nee, Boeiuh! is een oppervlakkig portret van de persoon Wijnberg zelf: arrogant, betweterig en oppervlakkig. Mijn NRC.Next-vriendjes lopen er mee weg. Ruud Lubbers vast ook

Logos:

MiM moet een eigen ruimte krijgen, wij hebben te weinig ruimte waardoor wij geen plek hebben om te werken

Ehtos

Ik ben IAMer en heb vaak geen plek om te werken. Dan moet ik zeker een kwartier wachten voordat ik kan gaan werken.
Vervelend, want dan moet ik in de kantine zitten en daar is het nog al rumoerig. Plus in de medialounge zijn er te weinig plekken om te werken. Ze zouden de hele medialounge moeten vullen met tafels, nu staan er alleen bij de ramen tafels en vaak te veel tafels waardoor er een persoon soms wel 3 tafels heeft.

Pathos

Het is als water en vuur. Wij kunnen niet hard en zorgvuldig werken doordat wij geen plek hebben in onze eigen medialounge. Het is het zelfde als dat jouw buurman in jouw huiskamer zit terwijl jij je wilt omkleden.

Hou je vast!

Mein Kampf is een boek over de opvatting van Hilter. Het is geweldadig en kan mensen opwekken tot fouten opvattingen. Waarom zouden mensen willen dat Mein Kampf te koop wordt?

In de wereld zijn er genoeg boeken die mensen tot misdadige missies kunnen leiden. Boeken zoals de bijbel, de koran. Deze geschreven verhalen kunnen verkeerd opgevat worden en uitgevoerd.

Vroeger werden boeken als bedreiging gezien. Ze werden verbrand door communisten omdat zij niet wilde dat hun volk andere gedachtes kregen. Tegenwoordig is dat anders. Iedereen mag lezen wat ze willen. Alleen het boek Mein Kampf is verboden. Iedereen kan snappen waarom wij het boek niet mogen lezen.

Waarom zou hij dan leesbaar mogen worden. Verboden, moet het boek blijven!

Recensie
Boeiuh! Het stille protest van de jeugd

Dit pamflet geschreven door Rob Wijnberg, jongste opinieredacteur van NCR Handelsblad en student filosofie aan de Universiteit van Amsterdam probeert de lezer (generatie 30 plus) een diepere inzicht te geven in de levenswijze en handels en denkwijze van de jeugd aan de hand van 3 kopjes die elk centraal staan de bijbehorende gedrags- en denkpatronen die eronder worden beschreven.

De manier waarop hij dat aanpakt is zeer verfrissend en creatief bedacht. Hij probeert namelijk bij elk kopje en de daarmee behorende thema’s je inzicht te geven doordat hij de denkwijze en handelen weergeeft in gesprekken die de drie personen die centraal staan in dit pamflet namelijk Ruben, Peter en Rob zelf in verschillende situaties voeren. Zo kom je op een aparte maar zeer duidelijk manier te weten waarom de jeugd zich zo manifesteert en zich uit op hun eigen eigenzinnige manier.

Het leest zeer gemakkelijk omdat het een directe kijk geeft in het leven van de drie personen doordat elk kopje zich in een herkenbare situatie afspeelt. Zo probeert hij de onverschilligheid van de jeugd ten opzichte van met name de media onder het kopje: Boeiuh weer te geven in een situatie dat ze thuis zitten televisie te kijken, en uit de bijbehorende conversaties krijg je langzaam het inzicht in de denk- en handelswijze van de jongens die centraal staan voor de jeugd. Op dezelfde manier krijg je inzicht in de individualisering en opwaardering onder het kopje: Pimpuh. Onder het kopje Chilluh krijg je inzicht in de ruimdenkendheid en levenshouding van het drietal.

Het pamflet geeft op een zeer herkenbare en op een smakelijk creatieve manier weer hoe de jeugd denkt en is wie ze is. Het is een aanrader voor iedereen die zijn of haar horizon wil verbreden op het gebied van inzicht in de denk- en handelswijze van de jeugd, maar ook voor de jeugdigen onder ons die willen begrijpen waarom ze op een bepaalde manier worden aangekeken.

Isabelle van Groeningen
Klas V1CC4
Studentennummer: 504196