Schrijven is je handen het werk laten doen.
Schrijven is snel je gedachtens schrijven.
Luisteren is een niets zeggende stem.
Luisteren is als een stanbeeld, ze staan verstijfd van het verhaal dat je verteld.
Spreken is iets willen zeggen, net als ik altijd doe.
Spreken is een ander luisterd en de ander spreekt.
Spreken is als Jensen die zijn gasten niet laat uitpraten. Het is zijn avond!
Lezen is in de stilte van de nacht je boek uit krijgen.
Lezen moet in stilte, anders krijg je twee verhalen.
Lezen is in je eentje in een fatasiwereld.
Lezen is als politiek, saai en vermoeiend.
Lezen is als een saaie date, zeggen niks maar weet waar t over gaat.
